Troska o wizerunek pracodawcy

875413_47541979_by_sxc_huTrwająca dyskusja w mediach na temat konfliktu pomiędzy firmą nc+ a jej klientami ujawniła również drugi wymiar tej sprawy – czyli kwestie ochrony wizerunku pracodawcy. Media informowały o tym, że jeden z pracowników firmy „zalajkował’ post opublikowany na stronie przeciwników nowej oferty nc+, czyli na stronie Anty nc+ [1]

Zarówno pracodawca jak i pracownik mają prawo do ochrony wizerunku, ale rzecz w tym, że każda ze stron na sprawę patrzy inaczej. Podstawę stanowi art. 23 Kodeksu cywilnego, który definiuje, że dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach.

Podpisując umowę o pracę, umowę zlecenie czy umowę o współpracy pracodawca oczekuje, że pracobiorca będzie szanował jego dobry wizerunek. Jest to szczególnie oczekiwane w przypadku osób pracujących w działach marketingu, PR, sprzedaży, obsługi klienta, tj. w działach mających bezpośredni wpływ na kształtowanie wizerunku zewnętrznego firmy / organizacji. Zazwyczaj dokumentem regulującym zasady postępowania mogą być regulaminy (regulamin dotyczący trybu przekazywania informacji mediom, regulamin korzystania z mediów społecznościowych) i kodeksy postępowania bądź kodeksy etyczne. Dokumenty te otrzymuje każdy nowy pracownik z chwilą rozpoczęcia pracy lub w momencie obowiązywania nowego dokumentu.

Przykład z życia: kodeks postępowania w mediach społecznościowych przygotowany przez Grupę TVN (link). [2]

Pracownika i pracodawcę łączy umowa o pracę czy umowa o dzieło / zlecenie i postrzegają swoich pracowników jako osoby, które powinny działać na rzecz firmy, co bardzo często jest podkreślane w umowach o pracę, w zakresie obowiązków stojących przed pracownikiem.

W niektórych przypadkach pracodawcy mogą powoływać się na inny przepis – działania na szkodę firmy (np. w myśl art. 585 Kodeksu spółek handlowych). Działanie na szkodę firmy jest interpretowane bardzo szeroko i obejmuje straty materialne, oczernianie właściciela firmy, fałszywe opinie i zdradzanie informacji, które mogą prowadzić do strat finansowych. Należy udowodnić winę pracownika poprzez udowodnienie tego, że szkoda nastąpiła wskutek złego wykonania lub zaniechania wykonania obowiązków, zachowania pracownika.[3]

Kodeks Pracy definiuje obowiązki pracownika (art. 100 par.2.) m.in. podając, że pracownik ma obowiązek dbać o dobro zakładu pracy, chronić jego mienie oraz zachować w tajemnicy informacje, których ujawnienie mogłoby narazić pracodawcę na szkodę.

Jakie jest stanowisko pracodawców? Pracodawcy przyjęli zasadę ,,zero tolerancji” dla insynuacji, pomówień i oczerniania. Najczęściej reagują, gdy stwierdzenia naruszające ich dobra padają z ust związkowców na szerokim forum – uważa Sławomir Paruch, radca prawny, senior counsel w kancelarii Raczkowski i Wspólnicy. [4]

Rozwój nowoczesnych technologii umożliwiający szybką publikację opinii wpłynął na mnogość kanałów komunikacji i swobodę wypowiadania się. Jednak wraz z tym prawem do wolności wypowiedzi i do krytyki pojawiają się też obowiązki poszanowania praw innych.

W błędzie będą ci, którzy czują się bezkarni wypowiadając się negatywnie w internecie, szczególnie na forach dyskusyjnych czy w serwisach społecznościowych (używając pseudonimu). Można zidentyfikować autora nieprawdziwych wypowiedzi, który może ponieść konsekwencje prawne i majątkowe swoich działań.

Z drugiej strony warto przypomnieć inne przepisy. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z dnia 16 lipca 1997 r.) w art. 54. 1. gwarantuje, że Każdemu zapewnia się wolność wyrażania swoich poglądów oraz pozyskiwania i rozpowszechniania informacji.

Zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. Prawo prasowe (Dz. U. z dnia 7 lutego 1984 r.): 1. Każdy obywatel, zgodnie z zasadą wolności  słowa i prawem do krytyki, może udzielać informacji prasie. 2. Nikt nie może być narażony na uszczerbek lub zarzut z powodu udzielenia informacji prasie, jeżeli działał w granicach prawem dozwolonych.

A ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks Pracy w art. 11.1 wyraźnie definiuje, że pracodawca jest obowiązany szanować godność i inne dobra osobiste pracownika.

Komentarz z 01.05.2013: Polecam lekturę artykułu „Życie biedronki” Ryszardy Sochy z Polityki (wyd. 17/18 (2905), 24.04-07.05.2013) : bo Sąd Najwyższy w wyroku z 2009 roku uznał pracę w godziwych warunkach za dobro osobiste.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: