Polacy nikomu nie ufają

Jestem w trakcie lektury książki „Dobre przywództwo. Najlepsze praktyki polskich liderów biznesu” i juz wiem, że jest to książka, do której będę często wracać.

Oto pierwszy temat, który mnie zainteresował. Badania społeczne przeprowadzone w latach 2003-2009 wskazują, że Polacy rzadko ufają innym ludziom. Wskaźnik ten nazwany poziomem zaufania wynosi tylko 11 proc, podczas gdy średnia europejska to 32 proc.

Jak opisuje to prof. Janusz Czapiński („Diagnoza społeczna 2009”): „Żyjemy ciagle w kulturze zawiści i nieufności. Nie wyruszyliśmy jeszcze w drogę ku społeczeństwu obywatelskiemu. Ale rozwijamy się, i to w całkiem niezłym tempie, nawet w okresie światowego kryzysu, tyle że dużo szybciej indywidualnie niż zespołowo. Rosnącej zaradności indywidualnej nie towarzyszy wzrost umiejętności współpracy”.

Niestety oznacza to, że dla Polaków najważniejsze są cele i wartości osobiste, indywidualizm. Zdecydowanie należymy do społeczności indywidualistycznych.

Inny polski socjolog, prof. Janusz Hryniewicz („Polityczny i kulturowy kontekst rozwoju gospodarczego” 2004) używa określenia „kultura folwarczna” czyli „Charakteryzuje się dużym dystansem pomiędzy przełożonym a pracownikami, znacznym zakresem władzy przełożonego, posłuszeństwem pracowników połączonym z brakiem poczucia odpowiedzialności, oczekiwaniem opieki i jasnych instrukcji od przełożonego, cenionym przez pracowników świętym spokojem i podwójną etyką, czyli uczciwością wobec grupy własnej i przyzwoleniem na kradzież własności cudzej np. firmy. Najważniejsze dla pracowników są więc: pewność pracy, właściwa organizacja i dobre relacje z innymi.”

One Response to Polacy nikomu nie ufają

  1. AW pisze:

    Z własnego doświadczenia a przepracowałem tak w Polsce jak i poza w kilkunastu korporacjach w ramach projektów. W Polsce to co dominuje w stylu zarządzania faktycznie można określić mianem „folwarku” – nepotyzm w połączeniu ze źle rozumianym stosunkiem lojalnościowym podwładnego do prełożonego. Stoi to w sprzeczności z kulturą pracy Rosji czy Niemiec. Tam, szczególnie w Niemczech relacje pomiędzy przełożonym i podwładnym mają być z zasady merytoryczne a ceni się uwagi podwładnego. W Polsce pracownik ma być przede wszystkim posłuszny.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: